o zespole

Kim jesteśmy?

Git-Organ, to duet stworzony przez dwóch wybitnych muzyków. Jarosława Wróblewskiego – organy i Janusza Raczyńskiego – gitara klasyczna. W swoim repertuarze mają utwory A. Vivaldiego, A. Diabellego oraz specjalnie na ten skład instrumentalny skomponowane przez Janusza Raczyńskiego „ Koncert na skrzypce, gitarę i organy” oraz „Sonatę żałobną” na gitarę i organy. Wykonania tych utworów są entuzjastycznie przyjmowane przez publiczność.
„Koncert na 10 strun i orkiestrę” czyli na skrzypce, gitarę i orkiestrę. Utwór zastał zamówiony przez organizatorów 7. Międzynarodowego Warszawskiego Festiwalu Gitarowego. Premierowe wykonanie odbyło się podczas festiwalu 11 listopada 2011 roku w Studio koncertowym S1 w Warszawie.
Koncert składa się z dwóch części: Adagio i Allegro non troppo. Warstwa muzyczna kompozycji oparta jest na trzech formach muzyki flamenco: Tarantos, Soleares i Bulerias. Zawiera w sobie elementy numizmatycznego śpiewu flamenco oraz wykorzystuje typowe zwroty rytmiczne.

Repertuar

Czym się zajmujemy?

W związku z realizowanym od kilku lat projektem „Gitara i organy” partia orkiestrowa została opracowana na organy przez Marcina Zielińskiego, znakomitego organistę. Na koncercie 16.04.2024 r. w ZPSM nr 1. W Warszawie odbyło się premierowe wykonanie tego koncertu w wersji z organami. „Sonata żałobna” jest prawdopodobnie pierwszym utworem w historii polskiej muzyki napisanym w oryginale na gitarę i organy. Poświęcona jest pamięci znakomitej klawesynistki Moniki Raczyńskiej, która odeszła w wieku 49 lat w 2012 roku. Cechą szczególną kompozycji jest to, że oba instrumenty traktowane są jednakowo jako współistniejące, dialogujące oraz momentami walczące ze sobą. Efekt wspólnego, niepowtarzalnego i inspirującego współbrzmienia tych instrumentów osiąga się dzięki odpowiedniej registracji organów i nagłośnienia gitary. Utwór składa się z czterech części: I – Oremus, II – Tombeau na śmierć klawesynistki 2012, III – Fuga fantazja, IV – Finale. Całość trwa około 35 minut.
Biogramy artystów

Część I – Oremus

To muzyczna modlitwa. W początkowym fragmencie bardzo spokojna, łagodna, jakby pogodzona z losem. Jednak w dalszym fragmencie pojawia się niepokój, który z czasem przeradza się w złość, bunt, kłótnię. Zadaje pytanie – „dlaczego?”. Końcowy fragment to jakby żal, smutek, płacz.

Część II – Tombeau

Nawiązanie do barokowej formy muzycznego nagrobka. W tym przypadku jest to „Tombeau na śmierć klawesynistki 2012”. Cecha charakterystyczna ,to duża ilość ozdobników, tryli i pasaży oraz umieszczenie w środkowej części typowego dla muzyki baroku preludium „non mesure”. W końcowym fragmencie gitara przez nałożenie na siebie struny 5 i 6 imituje dobiegający z oddali dźwięk dzwonu.

Część III – Fuga fantazja

Temat fugi, to nawiązanie do barokowej muzycznej figury krzyża. Jeśli połączymy linią dźwięk pierwszy z czwartym i drugi z trzecim, to otrzymamy rysunek krzyża. Na dźwiękach z takiej figury oparta jest część III, która zawiera kadencję gitarowo – organową w końcowym fragmencie opartą na współczesnej technice kompozytorskiej – aleatoryzm oraz wykorzystuje technikę gry „slidem” na gitarze.

Nasz zespół

Git-Organ, z Jarosławem Wróblewskim na organach i Januszem Raczyńskim na gitarze, To fascynujący projekt muzyczny! Prezentuje niezwykłe połączenie instrumentów oraz bogaty repertuar, który łączy klasyczne kompozycje z nowymi dziełami. Ich twórczość, w tym „Koncert na skrzypce, gitarę i organy” oraz „Sonata żałobna” Janusza Raczyńskiego, pokazuje kreatywność i umiejętności obu muzyków. Ciekawy jest również sposób, w jaki „Sonata żałobna” oddaje emocje związane z utratą, a także nawiązuje do barokowych tradycji.

Interpretacje utworów

Interpretacje utworów wykonywanych przez Jarosława Wróblewskiego i Janusza Raczyńskiego wyróżniają się kilkoma charakterystycznymi cechami:
  • Dialog między instrumentami: Ich wykonania często ukazują równorzędną współpracę organów i gitary, gdzie oba instrumenty nie tylko współistnieją, ale również prowadzą dialog, co tworzy unikalną harmonię i dynamikę.
  • Emocjonalna ekspresja: Interpretacje są pełne emocji, co szczególnie widać w „Sonacie żałobnej”, gdzie muzyka odzwierciedla różne stany emocjonalne, od spokoju po gniew i smutek.
  • Wykorzystanie technik kompozytorskich: W ich wykonaniach można zauważyć zastosowanie nowoczesnych technik kompozytorskich, takich jak aleatoryzm, co wprowadza element improwizacji i nieprzewidywalności.
  • Barokowe inspiracje: Często sięgają po formy i techniki z epoki baroku, co nadaje ich interpretacjom głębię i historyczny kontekst, jak w przypadku „Tombeau” w „Sonacie żałobnej”.
  • Zróżnicowanie stylistyczne: Ich repertuar obejmuje różne style muzyczne, od klasyki po flamenco, co sprawia, że każda interpretacja jest inna i dostarcza słuchaczom nowych doznań.
  • Precyzyjna rejestracja dźwięku: Dbałość o brzmienie organów oraz akustykę gitary jest kluczowa, co pozwala na wydobycie pełni możliwości obu instrumentów.
  • Struktura kompozycji: Ich utwory często mają wyraźnie zdefiniowane struktury, co sprawia, że są nie tylko emocjonalne, ale także przemyślane pod względem kompozycyjnym.
Te cechy sprawiają, że ich interpretacje są niepowtarzalne i cieszą się uznaniem wśród publiczności.
Kontakt